Bu yeni eğlence türünün, Fantasia'nın yaratıIması için
yetenekleri bir araya gelen
diğer sanatçı ve müzisyenler adına
sizlere hoşgeldiniz demek benim için büyük mutluluk.
Bir konser salonunda oturup
bu müziği dinlerken belki de aklınızdan geçebilecek
çeşitli soyut imgelerden ibaret bir resmi
bu perdede göreceksiniz.
Fantasia programında üç tür müzik var.
Birincisi, belli bir öyküyü anlatan bir müzik.
Sonra, özel bir konu olmasa da
az ya da çok belirli resimlerin yapıldığı müzik türü var.
sadece kendi adına var.
Fantasia programımız,
üçüncü tür müzikle açılıyor.
Müzisyenlerin çoğunun ilk kez çalıyor olması
insanı şaşırtıyor.
Bu konuya sonra değiniriz.
Merhaba. Fantasia 2000'e hoşgeldiniz.
The Concert Feature adını verdikleri filmi yaratmak için
Walt Disney ve sanatçıları üstat Leopold Stokowski'yle
ekip oluşturalı 60 yılı aşkın zaman geçti.
Filmin adını Fantasia olarak değiştirmesi hepimizi sevindirmiştir.
Fantasia, sürekli gelişen bir çalışma olacaktı.
Her izlediğinizde, en sevilen bildik parçaların yanı sıra
yeni parçalar da dinleyecektiniz.
Ama bu fikir şu ana kadar rafta bekliyordu.
Şimdi usta ltzhak Perlman'a dönelim.
Kemanı onun çaldığını az önce öğrendim.
Teşekkür ederim. Tamam çocuklar, hadi...
Afedersiniz. Bir başka yay alabilir miyim?
Kamera bana dönsün.
Pines of Rome gibi bir isim duyduğunuzda
aklınıza üç şeritli sokaklar ve romantik harabeler gelebilir.
Ama Disney animatörleri bu müziği dinlediğinde
tamamen farklı bir şey düşündüler.
Ottorino Respighi'nin Pines of Rome adIı eserini
üstat James Levine yönetiminde
Şikago Senfoni Orkestrasından dinliyoruz.
Çok iyiydi Ralph.
Merhaba.
Şimdi sizi New York'un sokaklarına götürüyoruz.
Bu parça için en sevdiğim bazı sanatçılar ilham verdi.
meşhurları ve Broadway yıldızlarını resimlendiren
Al Hirschfeld var.
Sonra caz müziğini sokaklardan alıp süsleyerek
konser salonuna taşıyan
besteci, şarkı yazarı George Gershwin var.
Dostum Ralph Grierson, sıradaki parçada piyano çalıyor.
Her şey klarnetteki hınzır bir nota
ve bir sayfa üzerinde basit bir çizgiyle başlıyor.
Bayanlar baylar, i şte Rhapsody in Blue.
Merhaba. Bilmiyor olabilirsiniz, ama Disney sanatçıları
yeni Fantasia unsurları için yıllar boyunca
onlarca fikir geliştirdi.
Bazıları bu kez beyaz perdeye çıkmayı başardı,
ama çoğu, birçoğu...
Nasıl söylesem... Başaramadı.
bu taslakları çizerken Wagner'in Ride of the Valkyries'inden esinlendi .
ve gidiyorlar.
Ve Salvador Dali, hani şu "eriyen saatler"i çizen adam,
hayat için beyzbol benzetmesini
kullanma fikriyle harekete geçti.
Bu fikir neden işe yaramadı? Bence kusursuz.
Bir bakalım. Sonra bir böcek balemiz, bir de bebek balemiz oldu.
Bir süre, Weinberger'ın Schwanda the Bagpiper'ındaki
The Polka and the Fugue'dan esinlenilen
bir sekans bile düşündüler.
Ama sonunda başarıldı.
Disney sanatçıları, Hans Christian Andersen'ın
peri masalı Kurşun Asker'e dayanan
kısa bir film yaratmak istediler
ancak şu ana kadar kusursuz uyum sağlayan müziği hiç bulamadılar.
Shostakovich'in 2 NumaraIı Piyano Konçertosu
ve Kurşun Asker.
Tüm zamanların en sevilen
havyan karakterlerinden bazıları bu çizim masalarında ortaya çıktı.
Sanatçılarımızın sıradaki bölüm için Camille Saint-Saëns'tan
The Carnival of the Animals'ı seçmesi çok doğal.
ve animatörün ince yeteneği bir araya gelerek
çok eski bir sorunun yanıtını nihayet buluyor.
Çok eski bir soru,
"Flamingo sürüsüne yoyo verirsen ne olur?"
Kim yazdı bunu?
Bayanlar baylar, izninizle bir dakikanızı alarak
sihir dediğimiz şey hakkında konuşmak istiyoruz.
Gözünüzde canlandırın. Kızınız için
evde doğum günü partisi veriyorsunuz
ve sefil bir herif bitpazarına layık şapkasından
uyuz bir tavşan çıkarsın diye 50 papel uçlandınız.
Şapkadan tavşan çıkarmasına
önce şaşırabilirsiniz.
Ama sonra hiledir diye üzerinde durmazsınız.
Haklısınız! Alt tarafı bir hile.
Sahnenin büyüsü diyerek gülüp geçtiğimiz şeylerden biri işte.
Sahnenin büyüsü denen şey düzenbazlık, aldatmaca, sahtekarlıktır.
Hepsi dalavere ve yalan. Hepsi.
El çabukluğu... Yalan.
Değişim. Düzenbazlık.
Parçalama... Kaldır at!
Sahtekarlık! Hepsi birer illüzyon.
Bizler buraya gerçek sihri anlatmaya geldik.
Şimdi sizlere bu işin ustasını getiriyoruz.
Bildiğimiz her şeyi biz ondan öğrendik.
Kendisi, sıradaki sahnede genellikle ön planda.
Orijinal Fantasia'dan Sihirbazın Çırağı.
Sihirbazın Çırağı'nın
ufak tefek biri olduğunu,
hiç konuşmadığını ve her şeyi çorba ettiğini hatırlayın.
Onun gibi.
Şimdi...
Merhaba. Merhaba ufaklık. Ben...
Ve şimdi Sihirbazın Çırağı.
Bay Stokowski. Bay Stokowski.
Tebriklerimi lütfen kabul edin efendim.
Ben de seni tebrik ederim Miki Fare.
Ay, sağolun. Gitmem lazım. Hoşçakalın!
Bay Levine! Evet Bay Levine.
Sıradaki gösteri için herkes yerini aldı.
Sağol Miki Fare.
Şimdi...
Ama Donald'ı bulamıyoruz.
Sen burada kal ve zaman kazan. Hemen dönerim.
Donald! Donald!
Sir Edward Elgar'ın Pomp and Circumstance adlı eseri
bize hep mezuniyet törenini hatırlatır.
Donald, neredesin?
Elgar bu eseri aslında çeşitli resmi törenler için bestelemişti.
Donald!
Bu marş, Disney sanatçılarına bir fikir verdi.
azıcık değiştirerek yeniden yaratmak.
Donald Amca!
-Kim o? -Benim, Miki Fare.
30 saniye sonra sıra sende. Acele et!
Ne? Şaka yapıyorsun! Daha giyinmedim bile...
Tamam Jim, geliyor. Tanıtıma gir.
Bayanlar baylar, Pomp and Circumstance,
Oynayan Donald Amca.
Walt Disney, animasyon sanatını
renklerin, sesin ve hareketin dünyasına
bir tür keşif yolculuğu olarak tanımlıyor.
lgor Stravinsky'nin The Firebird bale müziği
böyle bir yolculuk için ilham veriyor.
Fantasia'nın bu versiyonunu
yaşam, ölüm ve yenilenme üzerine bir efsaneyle bitiriyoruz.
Kamera bana dönsün.
Kamera bana dönsün lütfen. Kimse yok mu?
Lütfen biri beni evime bırakabilir mi?